Duke shpifur nuk mund të ulësh përsonalitetin e askujt

Duke shpifur nuk mund të ulësh përsonalitetin e askujt 

( Një reagim i veçantë ) 

Sherif Gjokaj, Detroit 

Të dielën mbasdite , me 24 Janar 2010, në një nga mjediset e Kishes së Shën Palit në Detroit, disa malësorë u takuan  për të reaguar rreth pasaktësive dhe denigrimeve te disa përsonaliteteve shqiptare, që kanë jetuar e vepruar në Malësinë nën Mal të Zi, në  librin e Lekë Gojçajt, “ Shtatoret e përjetësisë”.

Për mua, ky ishte një reagim plotësisht me vend, edhe pse , për arsye shëndetsore nuk kisha mundësi të mirrja pjesë. Një libër që  fokusohet tek përulja e tjetrit për të ngritur veten, asnjëherë nuk do të ketë dobi, dhe nuk do lerë asnjë gjurmë në botimet shqiptare, edhe pse shkruesit e tyre mundohen të jenë profesionist të paguar për mungesë të nivelit intelektual të autorit.

Në atë libër, në vend që të flitet rreth titullit të tij, autori shkruan për mllefe përsonale e fakte të paqëna, duke shpifur rreth personalitetit të  njohur në Malësi dhe në  shqiptari, Gjergj Dakut Gjokaj në përpjekje  për ta njollosë atë, patritotizmin e tij, i cili me 29 Qershor 1970 themeloi “ Beslidhjen e Malësisë”, për të ndal hakamrrjen dhe luajti rolin kryesor në këtë fenomen shoqëror, që mori shumë jetë malsorësh. Njeriun e mirë dhe të ditur, mësuesin e dashur, punonjësin kulturor të njohur në mbarë trevat e  Masisë, Gjergj Daku nuk mund ta ulin akuzat e pabaza të Lekë Gojçajt për shpërdorim të fondeve të dhëna për Shtëpinë e Kulturës në Tuz. Këtë fakt dhe të tjerë i  ka shpjeguar në këtë takim, mësuesi veteran Fran Luka Vulaj, të cilin ai vit për të cilin akuzon Leka e zuni Kryetar të Bashkësisë së Tuzit. Gjergj Dakun Gjokaj e njohu dhe e respektoi gjithë Malësia. Duke qënë pinjoll i të njohurit Baca Kurti, nuk mundte kurrësesi, që Gjergj Daku, të binte deri tek shpifjet e Lekës. Askush në Malësi nuk e ka njohur Gjergjin si të tillë!

Po kështu nuk mund të akuzohet veterani dhe patrioti Rexhep Bajrami Gjokaj, që mbas vitit 45 mbajti mbiemrin Kosova për t’i shpëtuar regjimit serbo-malazez nga përndjekjet që iu bënë pas pjesmarrjes së tij në Kryesinë e Lidhjes së Tretë të Prizrenit, i cili me këtë rast humbi edhe diplomimin. Mësojmë, se po në këtë takim, të cilin e drejtoi aktivisti i njohur Luigj Gjokaj, Fran Vulaj e theksoi mosqënien e tij ( Rexhep Bajramit Gjokaj ) asnjëherë anëtar i  Partisë Komuniste Jugosllave. Të gjithë rrethinat e Tuzit e dinë se Rexhepi i binte fëmijtë e tij nga Podgorica në Tuz, vetëm për të mësuar shqip. Dhe pse akuzohen  këta  pasardhës të Baca Kurtit? Këtë e din vetëm Lekë Gojçaj!.   Shtëpitë e Rexhep Bajaramit Gjokaj dhe Baca Kurtit i ndante vetëm një rrugicë, në Milesh të Grudës. Gjyshrit e Bajramit moren pjesë në Luftën  e Zharrnicës, në Mars të vitit 1880, sikurse për mbrojtjen e Grudës dhe Malësisë kundër malazaezve i vritet  gjyshi Tahir dhe i plagoset gjyshi tjeter Sadik, të cilët janë varrosur me qirinj.

Së treti:

Nuk mund të akuzohet kurrë aktivisti i njohur Gjekë Gjonlekaj, i cili është i njohur për veprimtari të dallushme kombëtare. Libri është fillu me akuzat ndaj tij dhe mbaron po me ato, edhe pse aspak nuk mund ta ulin as nënçmojnë punën e tij, por Gjeka mendoj se e ka aftësinë ta mbroj veten nga çfarëdolloj akuze, sidoqë të jetë e modifikueme qëllimshëm.

Me të drejtë ky takim është filmuar dhe do i niset TV “ Boinit” për t’u publikuar. Takimi ishte inisiativë e të afërmve të Gjergj Dakut Gjokaj nga Detroiti  dhe New Yorku.

Por, me këtë rast do i lutesha Lekës, nëse mundet të shfletontë arshivat e bibliotekave të njohura, ku shkruhet historia e trevave tona, për t’i gjetur çka unë përmenda më  lart, sidomos atë të Shkodrës. Do t’i lutesha Lekës të lexonte librin historik të Zekeria Canes, “ Gjenocidi i Malit të Zi  ndaj shqiptarëve në vitit 1912-1913”, se çka shkruhej për atë kohë dhe ç’lidhje kanë përsonat e mësipërm me atë histori.

Të indinjuar për këto inskenime, në  këtë takim u kërkua që Lekë Gojçaj të kërkoj falje publike në një tubim të organizuar.