Cikel poetik nga: Brixhilda Ndini

Brixhilda Ndini

Skelete themelesh

O mur i lashte prej skelete themelesh,
ma jep doren te ta prek dhimbjen tende.
Oh, po kjo eshte dore njeriu !
Ti ke nje njeri aty brenda.
Mos je mur nga zemra e Rozafes?
Nje diell i rreme shkelqen per te
ne vendt te nje femije te mjere,
O mur i lashte prej skelete themelesh!
Ah, nje dite ti do te prishesh,
dhe zymte do te qash
me lotet e diellit
ato lote do te behen kulla jote.
O mur i lashte prej skelete themelesh,
S’ do me tregosh se ke varrosur te gjalle
Harrimin , burrin e Rozafatit?!


Une

Me dhimbjen e ndjenave ,
Leva putrat e lengeshme duke,
u mbrojtur nga vapa e mushkonjave.
Mes thierrzave te ujit kaluan ditet e shtrira .
Ne siperfaqen e zambakeve
bretkosat kendonin ne gjirin e familjes .
Une e lodhur si nje kafshe e llastuar
pertoja te t'i vishja rrobat prej balte.

Dridhje…

S'di pse duhet te me denonin,ne nje shtepi te tille
mbushur me termete.
Gjithçka dridhet nga nje kallkan , i perjetshem.
Nga hije dyshimi mbi terheqjen e tokes .
Vetja te duket, nje gjethe e pa peshe,
qe rreshqet e nuk bie.
Lavjerresi me kukuvajken mbi krye,lekundet me ironi
pertej hijes se drurit tim, duke kembyer numrat e sahatit.

 

Rrotullim

Vrasin lule pa i pare ndonjehere ne enderr .
Fotografite me te dashura , jane gati te shkeputen
nga muret si zogj endacake pa kujtese.
Vetem kukullat me qetesojne me lekundjet hermetike.
Po te bien nuk vuajne.
Qendroj , ndersa deti me rrotullon
ne pellembet e tij te medha.
Pasqyra e tij e gozhduar
diku me tregon fytyren qe me largohet
dhe humb midis pluhurit.

Pse?

Gjithçka qe prek me torturon
se do te shuhet bashke me yjet miope.
A nuk e di une se paqja e shpallur
eshte bere per te fshehur etjen dhe urine?
S'di pse duhet te me denonin ne nje shpirt
me mure te dyshimte .
si fantazma te çoroditura.
Si mundt te me fyejne me njepikellim brejtes
makiazhe demode te ankthit mbi fytyre
vetem pse mendova te braktis ate qe nuk eshte vetem?
Pse duhet te ma lidhin
kerthizen e hijes mbi germadha?
Denesa ime eshte ndoshta periudhe muzikore
ne kete vendt te trishte, ku dielli lind nga rrenojat.

Lindja ime

Meqenese nenen s'e gjeta ,
u mblodha kruspull ne zgavren e nje peme
si nje embrion i veshtire.
E di qe s'kam dike te kujdeset per mua,
prandaj s'do te mbyllem ne kete manastir te gjelber.
Do lutem qe mekati i vetem i pyllit,
te jete lindja ime,
me shume drure rreth vetes.

Nuk e dua kete kope te eger

Mbi horizontin qe digjet ,
kuajt le te bejne ç'te duan!
Une qaj mbi gjoksin leshtor te barit.
Fytyren e kam te mbuluar me buzeqeshje.
Atje ne fund , poshte nen ujin e kripur,
ngjitet ashensori im i drunjte ,
plot me labirinthe dyeresh qe s'hapen.
Mbuluar me vena gjaku te mpiksur,
Ndertesa fanatike qe nuk arrijne te ngrihen
gjer ne horizontin e djegur.
Toka me flet me gjuhe zvarranikesh te nxehte.
Me blini nje kale per kalorsin po mundet!
Nuk e dua kete kope te eger!

Dashuri ujqesh

Ne malet fantastike
ujqit s'dine te bejne dashuri.
Ata shumohen artificialisht
nepermjet mjegulles.
Ne laboratore te ftohte nuk duken
grupet e gjakut.
Me kot ne kemi frike nga ujqit
Ujqit kane frike nga njri-tjetri.

… sepse s’jam e bukur

Sepse s'jam e bukur
kelyshet e zjarrit i kam rritur mbi pasqyra
dhe lulet si macet i kam ngrohur prane tyre.
Sepse s'jam e bukur
rrobat i kam thirrur si gardiane ne gjyq.
Nuk i denoj lulet , i stampoj mbi lekuren e ujit,
si tatuazhe.
Sepse s'jam e bukur
i ushqej me therrime te shkrumbuara
pellumbat qe me vijne rrotull ne vend te djemeve.
Jam nje hiene qe e urren perjetesisht luanin,
duke çjerrur me thonj e te qeshura ,territorin tim
prane krifes donzhuanteske.