Kur Drenica, hante pluma, Jeta Xharra hante llokuma

Kur Drenica, hante pluma, Jeta Xharra hante llokuma

Jeta Xharra, oj halinë, e ke babin shkja, apo nënën shkinë?
Kush ta dha këtë udhëzim, me Drenicën t'fitosh shpërblim.
Ke gabuar Jeta Xharra, se n'Drenicë hasë në gozhdë sharra.
Kur Drenica, hante pluma, Jeta Xharra hante llokuma.
Tu i perzie me uiski e uji, tash po qet petulla me të huej.
S'të vjen keq oj Xharrë Feregjja, si s'të vret ndopak ndërgjegjja.
Të luash me vlerat historike, per nji lek te shteteve armike,
Jeta Xharra oj celinë, shfleto pakëz historinë.

Kur ta zeshë në gojë Drenicën, mëso pakëz për Shote Galicën.
A ka ndodhë në histori, qe nji femër çetave me ju pri?
A s’është ky civilizim, ti ke mësue për vllazrim-bashkim.
Qe nga Shota e Ahmet Delija, u kthye mbarë historija.
Adem Jashari me vllazninë, e vulosën historinë. Vallë, për kënd u derdh ky gjak,
për ty Xharra, qe se njeh aspak. Turp, të kesh oj Jeta Xharra,
në Drenicë lirisë ju mboll fara.

Zunë fill rrënjet e lirisë, hapen dyert e demokracisë.
Se Drenica është vet liria, civilizimi dhe demokracija.
Ti ja han mazen perpeqit, ti gazetare e Birnit apo dreqit.
Tash thua është tjetër kohë, shkruajmë lajme do si do.
Njollosët gjakun dhe lirinë, ti s'e njeh demokracinë.
Demokracija, ndërtohet në baza të shëndosha, e jo me lezbejka e kodosha.
Por ti bënë punën tuaj, duke qitur petlla ne uji.
Pyet kryetarin e partisë, që s’di ç’të thotë perveç alltisë.
Ah moj Xharra nga Toplica,
me nji kryetar s’ka mbetë Drenica.
Ah, moj Xharra nga Lloznica, në Uashington njihet Drenica.

Marrë nga mekulipress